Life Coaching

Πραγματιστική αισιοδοξία και αισιόδοξος πραγματισμός

Προαπαιτούμενο της εξέλιξης και -ευτυχώς- χαρακτηριστικό και της ανθρώπινης φύσης είναι η ενατένιση του μέλλοντος, τα όνειρα και η δημιουργία σχεδίων. Για να καταστεί εφικτή η απεμπλοκή από τη στασιμότητα και να σημειωθεί πρόοδος σε οποιονδήποτε τομέα, χρειάζεται να έχει προηγηθεί ένας οραματισμός που -αναλόγως προθέσεων και προσπάθειας- δύναται να υλοποιηθεί. Είναι αλήθεια. Η πραγματοποίηση όσων κανείς επιθυμεί και αναμένει να τού συμβούν, κατόπιν σχεδίου και σε συνδυασμό με την επιστράτευση των προσωπικών του δυνάμεων, αποτελεί και την ειδοποιό διαφορά μεταξύ μιας ζωής συμβατικής και μιας ύπαρξης με ουσία. Εν τούτοις, εξίσου μεγάλη σημασία έχει η επιτευξιμότητα των οραμάτων και η δυναμική των στοχεύσεων.

Πιο συγκεκριμένα, είναι σημαντικό, παρά τις αποσπάσεις της καθημερινότητας και το πλήθος των υποχρεώσεών μας, να μην παραλείπουμε να κάνουμε όνειρα, να σκεφτόμαστε πιθανά σενάρια ζωής και να σχεδιάζουμε την υλοποίησή τους. Σε αυτήν, όμως, τη διαδικασία υπεισέρχεται ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που οφείλουμε να συνυπολογίσουμε, εάν θέλουμε να μειώσουμε την πιθανότητα της ματαίωσης. Κι αυτός δεν είναι άλλος από τον τρόπο που προβάλλουμε τον εαυτό μας στο μέλλον: έχοντας επίγνωση ή τρέφοντας αυταπάτες;

Για να αποφύγουμε την απογοήτευση που επιφέρει η συνειδητοποίηση πως όσα έχουμε ονειρευτεί δεν πραγματοποιήθηκαν, πρέπει πρώτα να αναλογιστούμε πόσο επιτεύξιμα είναι. Προσοχή εδώ. Δεν γίνεται λόγος για την προφύλαξή μας από το λάθος -εξάλλου, τα λάθη είναι συχνά τα ωφελιμότερα μαθήματα!-, αλλά για την προστασία μας από την αποκάρδιωση που συνοδεύει όνειρα ανεκπλήρωτα. Σκόπιμο είναι, επομένως, να είναι σε θέση καθένας να αναγνωρίζει το πόσο απέχουν μεταξύ τους η αποκομμένη από την πραγματικότητα φαντασίωση κι η διεκδίκηση κι επιδίωξη του καλύτερου στη ζωή. Με άλλα λόγια, να μπορεί να στοχοθετεί χωρίς να φαντασιοπλήττεται, όντας ικανός να διακρίνει μεταξύ φιλοδοξίας και αυταπάτης.

Όλοι, φυσικά, έχουν δικαίωμα στο όνειρο! Γιατί να μην έχουν, λοιπόν, και στη βίωσή του; Για να αποκτηθεί ένα κάποιο είδος εγγύησης για την επίτευξη όσων θέτουμε προς σχεδιασμό, προαπαιτείται μία ελλογη προσέγγιση του πώς οραματιζόμαστε το μελλοντικό μας εαυτό επί τη βάσει των δεδομένων που διαθέτουμε. Δε γίνεται να αποκοπούμε από την πραγματικότητα (εκτός και εάν το επιλέξουμε συνειδητά) χωρίς συνέπειες, δεν θεωρείται χρήσιμο να αμφισβητήσουμε και να παραγνωρίσουμε τις συνθήκες που μας πλαισιώνουν. Εκείνο που, ωστόσο, όντως δικαιούμαστε και μπορούμε να κάνουμε είναι να επιθυμούμε να τις βελτιώσουμε κατοχυρώνοντας ευοίωνα προγνωστικά μέσω αξιοποίησης τόσο της δημιουργικής μας σκέψης όσο και της λογικής μας κρίσης.

Η αποδόμηση των συνθηκών και η βίωση του ονείρου αφορμάται, χωρίς αμφιβολία, από την καλή γνώση του εαυτού και την πίστη στις δυνατότητές του. Συνυφαίνεται, όμως, με έναν αισιόδοξο πραγματισμό, προκειμένου να μην περιπέφτουμε στην κατάσταση του στυγνού, στεγνού και αποστειρωμένου ρεαλισμού, αλλά και με μια πραγματιστική αισιοδοξία που εξασφαλίζει τη δημιουργική κι ελπιδοφόρα πόρευση στη ζωή -ούσα, βέβαια, απαλλαγμένη από φαντασιοπληξίες και απατηλές αξιώσεις.

You Might Also Like

EnglishGermanGreek